• Önsöz
• Türbancılara Bir Bez Yetmiyor
• Elin Gâvuru Arabistan'da
• İrticayı Göremeyen Komutan
• Dul Kadının Sorusuna El Cevap
• Hin-i Hacet Genelgesi
• Parola Türban, Şifre Ilımlı İslam
• Sorulara El Cevap

ÖNSÖZ

Önce genel bir çerçeve çizmek gerekiyor:
Adalet ve Kalkınma Partisi, 2002 yılının Kasım ayında iktidar oldu. Partinin kurucu genel başkanı Recep Tayyip Erdoğan "siya­si sabıka"sı nedeniyle milletvekili seçimine katılamadığı için baş­bakanlık koltuğuna "kardeş"i Abdullah Gül oturdu. Bu süreçte Er­doğan'ın önündeki yasal engeli kaldırmak için anayasa değişikliği yapıldı ve Siirt'te yinelenen milletvekili seçimi ile Recep Tayyip Er­doğan Meclis'e girerek Mart 2003'te başbakan oldu. 22 Temmuz 2007 milletvekili seçiminden yüzde 47 oy oranı ile çıkan Adalet ve Kalkınma Partisi, önce Abdullah Gül'ü cumhurbaşkanı seçti; Gül de Ağustos 2007'de Recep Tayyip Erdoğan'ın başbakanlığındaki yeni hükümeti onayladı. Ardından Türkiye Cumhuriyeti tarihinde gö­rülmemiş, iktidar eliyle dağıtılan "seçim rüşveti" ile 29 Mart 2009'daki yerel seçimlere gidildi.
Bu kitap, Kasım 2002'den Mart 2009'a dek uzanan zaman di­limi içinde Adalet ve Kalkınma Partisi'nin ve Recep Tayyip Erdo­ğan'ın özellikle "türban" sembolünü kullanarak din üzerinden yü­rüttüğü siyaseti konu alıyor. Aynı döneme ilişkin Bop Dedik Recep ve Vatan Millet Fasarya kitaplarının bir devamı olarak okurla bu­luşuyor.
Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarında "Türkiye İslam Cum­huriyeti" için gerekli altyapının hızla oluşturulmakta ve Recep Tay­yip Erdoğan'ın da "Fatih Sultan Recep"e dönüştürülmekte oldu­ğu gözleniyor.
İslam faşizmi temelleri üzerinden hayat bulmaya çalışan "Türkiye İslam Cumhuriyeti"nin ipuçlarını yakalamak için sanırım şu tüm­celer yeterli oluyor:
Seçime giderken benim valimin deposunda tabii ki benim par­timin afişleri bulunacak; başka partinin afişleri bulunacak değil ya!
Benim kaymakamımın masasında tabii ki benim sadakama muh­taç insanların listesi olacak!
Benim polis şefimin dosyasında tabii ki bana muhalif oldukları için sabaha karşı evleri basılarak gözaltına alınması gereken insan­ların isimleri yazacak!
Benim savcımın iddianamesinde tabii ki benim nefret ettiğim kişiler suçlanacak.
Benim müfettişlerim tabii ki bana biat etmeyen medya pat­ronlarına acayip vergi cezaları kesecek!
Benim büyükelçilerim tabii ki benim zevceme hizmette kusur etmeyecek.
Benim belediye başkanlarım tabii ki benim adamlarımı özel ola­rak davet edip en güzel ihaleleri verecek!
Benim bankalarım tabii ki benim arkadaşlarıma teminatsız kre­di dağıtacak!
Benim genel müdürlerim tabii ki benim çocuklarım, damatla­rım ve Allah bana uzun ömür nasip ederse benim torunlarım için çalışacak.
Benim okullarımda tabii ki benim veciz sözlerim duvarlara ya­zılacak!
Benim camilerimde tabii ki benim adıma Cuma hutbesi oku­nacak!
Benim imamlarım tabii ki benim devletimin en üst görevleri­ne atanacak.
Benim şeyhim tabii ki benim valimin sağ yanında devlet pro­tokolüne girecek!
Benim ahalim tabii ki benim için "son padişah" pankartı açacak!
Deniz Som
Çiftehavuzlar, Mart 2009
 

DENİZ SOM
TÜRKİYE İSLAM CUMHURİYETİ
İslam faşizmi temelleri üzerinden hayat bulmaya çalışan "Türkiye islam Cumhuriyeti"nin ipuçlarını yakalamak için sanırım şu tümceler yeterli oluyor:
Benim kaymakamımın masasında tabii ki benim sadakama muhtaç insanların listesi olacak! Benim polis şefimin dosyasında tabii ki bana muhalif oldukları için sabaha karşı evleri basılarak gözaltına alınması gereken insanların isimleri yazacak! Benim savcımın iddianamesinde tabii ki benim nefret ettiğim kişiler suçlanacak. Benim müfettişlerim tabii ki bana biat etmeyen medya patronlarına acayip vergi cezalan kesecek! Benim bankalarım tabii ki benim arkadaşlarıma teminatsız kredi dağıtacak! Benim okullarımda tabii ki benim veciz sözlerim duvarlara yazılacak! Benim camilerimde tabii ki benim adıma Cuma hutbesi okunacak! Benim imamlarım tabii ki benim devletimin en üst görevlerine atanacak. Benim şeyhim tabii ki benim valimin sağ yanında devlet protokolüne girecek! Benim ahalim tabii ki benim için "son padişah" pankartı açacak!