Akbal'ın dünyasında ilginç bir değişimin öyküsünü izliyorsunuz. Bu kez, amacı, geçmişi son olarak anımsayıp anılan bu yolla yok etmektir, Anılar ve izlenimler roman boyunca bir hesaplaşma aracı olarak kullanılmaktadır, kaçış değil...
Üstüme üstüme geldi taşıtlar. Hepsi çiğnemek mi istiyor beni? Kaçmalı bir yana... Anıtın önündeyim. Yeni bir çelenk koymuşlar. Daha bu sabah. Kırmızı güller. Bir yazı var üstünde. Üç harf yan yana. Çözemedim anlamını... Sıcaktı alan. Bir fotoğrafçı yaklaştı, baktı. Çekmedi resmimi, isteyip istemediğimi sormadı bile. Durdum, akıp giden arabaları, otobüsleri seyrettim. Bu kent hiç uyumaz mı? Bir kanepe koymalıydılar buraya, bir saat, iki saat otururdum. Ayaküstü zor hep aynı yerde durabilmek. Anıtın cansız kişilerine baktım. Hepsi eski yer-lerindeler. Kıpırdamamışlar. Ondekileri tanıyorum, genç Mustafa Kemal, genç İsmet Paşa. Askerler, siviller. Mermerde donmuşlar bir anın uzaklığında. Tramvaylar dönerdi eskiden bu alanı. Şurada durak vardı. Eftalofos karşıdaydı o günlerde de. Anılar çözülür, dökülür önüne. Toplamak zor olur sonra. Nasıl kopar bir kolyeden tanecikler, dağılır giderse, öyle. Tek tek gelmeli anılar. Hepsi birden yaşanmaz. Çekilmez olur ağırlıkları. Yüz, beş yüz, on bin anı var baktığım her yerde. Her anı bir insanı verir. İnsansız anı olmaz ki! Anı, insandır... Geldi onlardan biri. O sayısız anıların içinden. İterek ötekileri. Kaçtı anılar korkarak...
OKTAY AKBAL
İNSAN BİR ORMANDIR
Akbal'ın dünyasında ilginç bir değişimin öyküsünü izliyorsunuz. Bu kez, amacı, geçmişi son olarak anımsayıp anılan bu yolla yok etmektir, Anılar ve izlenimler roman boyunca bir hesaplaşma aracı olarak kullanılmaktadır, kaçış değil...
Asım BEZİRCİ
İnsan Bir Ormandır hem Akbal öyküsünün bütün özelliklerini taşıyor, hem de bu öyküyü yıkan yeni bir tavır getin'yor. Anılardan kopup bugün yaşamak geleceğe bakmak istiyor, yarına... Buna, geçmişi yerle bir ederek varmayı deniyor.
Atilla ÖZKIRIMLI
Kendi kendimize, insan bir ormandır derken bu buluşun ardına takılarak kendimizi de çözümlüyoruz. Orman insanın ruh evreninin ana çizgileriyle aynntı durumunda olan yaşam parçalarına bakarken kendimizi öğreniyoruz.
ibrahim Zeki BURDURLU